
مراسم یادبود از دوازدهمین سالروز درگذشت استادمصطفی اعتمادی – عضو شورای مرکزی حزب وحدت
دوازدهمین سالروز درگذشت استاد حاجی مصطفی اعتمادی، عضو شورای مرکزی و از بنیانگذاران حزب وحدت اسلامی افغانستان، با حضور گسترده یاران، همفکران، اعضای خانواده و جامعه مهاجر افغانستانی مقیم ایران گرامی داشته شد.
این مراسم تحت عنوان «یاد یاران» روز بیستم نوامبر، برابر با بیستونهم عقرب، در پاکدشت تهران برگزار گردید.
مراسم با اجرای آقای موسی ابراهیمی و تلاوت آیاتی از کلامالله مجید با صدای قاری بینالمللی، استاد غلامعباس حسنی آغاز شد.
سپس آقای نورمحمد اسلامی ضمن سخنان کوتاهی پیرامون شخصیت استاد اعتمادی، پیام استاد حاجی محمد محقق، رهبر حزب وحدت اسلامی مردم افغانستان را قرائت کرد.
استاد محقق در این پیام از استاد مصطفی اعتمادی به عنوان یکی از یاران بی ادعای جریان عدالت خواهی و از دوستان نزدیک خود یاد کرده و گفته است: «او مجاهدی راست قامتی بود که تا آخر عمر برای مردمش تلاش کرد.»
در پیام ایشان هم چنین آمده است که او در دوران جمهوریت مظلوم ماند و مظلومانه زیست و مظلوم از دنیا رفت.
پس از آن، دکتر جمال انصاری، برادرزاده شهید امیرمحمد انصاری بلوچ و از نخبگان جامعه مهاجر، دقایقی به ایراد سخن پرداخت.
در ادامه، فرشته اکبری، دختر دهساله مهاجر، با قرائت متنی، درد دل هزاران کودک بازمانده از تحصیل را بیان کرد. او در بخشی از نوشتهاش گفت: «من یک دختر دهساله مهاجرم؛ دختری که بهخاطر مشکلات مدارک، دروازه مدرسه به رویم بسته شده است. من تنها نیستم؛ بسیاری از همسنوسالان و همقطارانم نیز از درس و تحصیل محروم ماندهاند.». سخنان این کودک فضای مراسم را به شدت احساسی کرد.
در بخش سخنرانیهای تحلیلی و سیاسی این محفل، استاد علیمحمد احمدی، استاد محمداسلم شیوا و استاد شیخ موسی رضایی به ایراد سخن پرداختند.
استاد شیوا با تشریح شکلگیری هستههای اولیه جنبش عدالتخواهی در دهه پنجاه در کابل، مشهد، نجف و قم، استاد اعتمادی را از استوانههای تأثیرگذار این مبارزات خواند که تا پایان عمر در این مسیر پایدار ماند. شیخ موسی رضایی نیز خاطراتی از سفرها، دوران تحصیل در حوزه مشهد و برنامهریزیهای کتابخوانی و نویسندگی مرحوم اعتمادی بیان کرد.
این دو سخنران همچنین با اشاره به وضعیت کنونی افغانستان و محرومیت هزارهها و شیعیان، تأکید کردند که در زمان رهبر شهید استادمزاری نیز شرایط مشابهی حاکم بود، اما شخصیتهایی چون مزاری، اعتمادی، سجادی، موحدی و یارانشان با فداکاری و تلاش شبانهروزی دریچه امید را گشودند و زمینهساز تشکیل سازمان نصر و حزب وحدت شدند. آنان وضعیت فعلی جامعه هزاره و شیعه را فاجعهبار توصیف کرده و تعدد آدرسها و خودخواهی رهبران سیاسی را مانع تغییر دانستند و بر لزوم وحدت و یکپارچگی تأکید کردند.
سخنرانان این نشست در ادامه، ضمن بررسی کارنامه سیاسی، فرهنگی و اجتماعی استاد اعتمادی و تأکید بر ادامه مسیر شهید مزاری در مبارزه با تبعیض، از بیمهریهای برخی از یاران رهبر شهید که در بیست سال دوره جمهوریت در قدرت بودند نسبت به استاد اعتمادی گلایه کردند و او را نمونهای از یک مجاهد آگاه و پیشگام دانستند.
این مراسم با روضهخوانی و سخنان کوتاه استاد سید جواد موسوی شیخمیرانی و دعای استاد نادر احسانی به پایان رسید.
نگاهی به کارنامه استاد مصطفی اعتمادی:
استاد حاجی مصطفی اعتمادی، معروف به « فیدل کاستروی افغانستان»، از بنیانگذاران، سیاستگذاران و اعضای برجسته شورای مرکزی حزب وحدت اسلامی افغانستان و از یاران نزدیک شهید عبدالعلی مزاری بود. او از پیشگامان تشکیل هستههای مطالعه و ترویج خودآگاهی در میان جوانان بهشمار میرفت و پس از کودتای ثور ۱۳۵۷، در بنیانگذاری گروه مستضعفین و سپس سازمان نصر افغانستان نقش کلیدی داشت. با شکلگیری حزب وحدت اسلامی در سال ۱۳۶۸ در بامیان، اعتمادی به عنوان یکی از حامیان سرسخت این اتحاد در شورای مرکزی حزب فعالیت کرد. مرحوم استاداعتمادی پس از سقوط دور اول طالبان در لویه جرگه تصویب قانون اساسی نقش فعالی داشت و دو دوره نیز نامزد انتخابات مجلس نمایندگان از ولایت دایکندی شد که به دلایل سیاسی و سعایت رقبای سیاسی کنار زده شد. وی سرانجام در ششم عقرب سال ۱۳۹۳ دار فانی را وداع گفت و در شهر کابل به خاک سپرده شد.