افغانستانهزاره‌ها

بازداشت زمان رزمنده، معاون فرمانده علیپور؛ روایت‌سازی طالبان و واقعیت‌های میدانی چیست؟

نیروهای استخبارات طالبان، «محمدزمان رزمنده»، معاون پیشین عبدالغنی علی‌پور (فرمانده سابق جبهه مقاومت در بهسود) را بازداشت کرده‌اند. او بعدازظهر روز گذشته (۹ نوامبر برابر با ۱۸ عقرب) از ولسوالی یکاولنگ ولایت بامیان بازداشت شده است. اما سؤال اساسی این است که او چگونه به دام افتاد و روایت طالبان و واقعیت‌های میدانی چه تفاوتی با هم دارند؟

فرمانده زمان رزمنده، فرزند تقی و از قوم راموز در حصه دوم بهسود است، اما سال‌هاست در حصه اول بهسود زندگی می‌کند. پدرش تقی در دوران جنگ با شوروی جهاد کرد و سپس مفقود گردید. رزمنده تا سطح مکتب درس خوانده و پس از آن، ۷ سال در جبهه مقاومت برای جلوگیری از حملات کوچی‌ها در بهسود فعالیت کرده است؛ او در سال‌های آخر جمهوریت به عنوان معاون علیپور گماشته شد.

طالبان ادعا کرده‌اند که او به تازگی از پاکستان برگشته و تصمیم به مقاومت مسلحانه علیه این گروه داشته است، اما یافته‌های «سنترال افغانستان» ادعای این گروه را رد می‌کند. بر اساس شواهد و یافته‌های ما، او در داخل کشور حضور داشته و هیچ نیتی برای مقاومت علیه طالبان نداشته است. زمان رزمنده پس از سقوط حکومت، چند روزی را با فرمانده علیپور در بهسود سپری کرد. به دلیل عدم تفاهم طالبان با جبهه مقاومت، درگیری‌هایی میان طرفین در بهسود رخ داد. منابع می‌گویند روزهای پس از آن درگیری، رزمنده به ایران رفت، اما پس از چند ماه دوباره به افغانستان برگشت و دیگر هرگز از کشور خارج نشد.

یافته‌های «سنترال افغانستان» ادعای منابع را تأیید می‌کند؛ از جمله در تاریخ ۱۰ میزان ۱۴۰۱ و پس از بازگشت رزمنده از ایران، طالبان عملیاتی را برای بازداشت وی در روستای «تکه‌تو آبلس» واقع در منطقه «مَرَک» از مربوطات حصه دوم بهسود انجام دادند. در جریان آن عملیات، طالبان خانه موسی (یکی از باشندگان مرکز) را به آتش کشیدند و او را تیرباران کردند، اما رزمنده و شماری از همراهانشان موفق به فرار شدند. پس از آن نیز طالبان چندین عملیات دیگر در حصه اول و حصه دوم برای دستگیری او انجام دادند که همگی بی‌نتیجه ماند.

برخی از نزدیکان رزمنده می‌گویند که پس از عملیات‌های ناکام و متعدد طالبان برای بازداشت وی، این فرمانده همواره میان بامیان، دایکندی، غور، کابل و بهسود در رفت‌وآمد بود و از ترس بازداشت توسط طالبان، اقامتگاه ثابتی نداشت. این منابع می‌افزایند که رزمنده به ندرت و به‌صورت مخفیانه برای احوال‌پرسی به نزد دوستان و نزدیکانش می‌رفت. منابع معتقدند که او تفنگ را کنار گذاشته و به عنوان فردی ملکی زندگی می‌کرده است؛ با این حال، احتمال داده می‌شود که همین رفت‌وآمدهای مکرر به نزد دوستان و آشنایان، موقعیت او را لو داده باشد.

جواب دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

Back to top button